قلب گل

عاشق لحظه هایی هستم که آدم ها با هم پیمان می بندند ...

عاشق پیمان های پاکشان ...

عاشق نیت هایشان ...

عاشق لحظه هایی که خداوند را شاهد میگیرند و عهدهای آسمانی می بندند ...

و آنگاه فرشته ها هم حسادت میکنند به پاکی این پیمان ها ...

قلب گل...

آدم های بیچاره ...

همش باید بترسن ...

چقدر باید آدمها بدون امید زندگی کنن ؟؟؟

کاش آدم ها میتونستن درد هم دیگه رو درک کنن ...

کاش آدم ها یاد میگرفتن اگر دردی دارن ، فقط اونو به خدا بگن ...

کاش اگر کسی نتونست معنی بازی نگاهشونو بفهمه ، میتونستن لااقل جلوی اشک هاشون رو بگیرن تا اینقدر تحقیر نشن ...

بسه دیگه ...

بسه این همه اندوه ...

قلب گل...

کاش آدم ها به حرفهایی که میزدن ایمان داشتن ...

اون وقت شاید دیگه فراموشی نمیگرفتن ...

فراموشی خیلی بده ...

خیلی بده که آدم یادش بره رویاهاش رو ...

اگر آدم ها رویاهاشون رو یادشون بره ، سخت میتونن خودشون رو بشناسن ...

اونوقته که دیگه با خودشون اونقدر غریبه میشن که ...

آهای آدم ها ......

پس کوشین ؟؟؟

بگردین دنبال رویاهاتون دیگه ...

مگه همینو نمیخواستید ؟؟؟

ولی تو رو خدا پیداشون کنید ...

تو جای خودشون بگردید دنبالشون ...

بیراهه نرید ...

قلب گل...

قلب گل...

فکر کنید که یه روز صبح ، از خواب بیدار می شید و میبینید که به جز شما هیچ کس توی خونه نیست ...

ناراحت میشید ... احتمالا کمی هم عصبانی و نهایتا شروع میکنید با تک تکشون تماس گرفتن ...

ولی هیچ کس جوابتون رو نمیده ...

حالا شاید متوجه شین که بی خبر بودن چه دردیه ...

کاش آدم ها یاد بگیرن که همدیگه رو بی خبر نذارن ...

حتی برای یک ساعت ...

حتی یک دقیقه ...

قلب گل...

دل آدم ها که از سنگ نیست ؟ هست ؟

آدم ها میتونن منتظر باشن ... نمیتونن ؟

بله ؛ میدونم ... می تونن .

اما یه وقت هایی انتظار خیلی سخت میشه ...

اونقدر که گاهی می ترسن مبادا بلایی سرشون بیاره این همه چشم انتظاری ...

خدایا کمک کن ...

به همه مون ...

قلب گل...

آدم ها هیچ وقت نمیتونن جای کس دیگه ای رو بگیرن *هیچ عاطفه ای هم به صاحبش اجازه نمیده که جابگیزینی برای کسی بپذیره*پس توقع زیادیه که یه نفر بخواد جای یکی دیگه رو پر کنه*مثلا مثل اون بخنده ، مثل اون حرف بزنه ، مثل اون فکر کنه ، مثل اون ، مثل اون ، مثل اون..... و بخواد بقیه هم اونو اینجوری فبول کنن* متقابلا توقع خیلی بیشتریه که به نفر بخواد طرف مفابلش براش نقش آدم رویاهاش رو بازی کنه ... باید باور کرد که هر آدمی جایگاه خاص خودشو داره * باید قبول کرد اکه هر آدمی رو باید تو جایگاه خودش خواست* پس چرا آدم ها معمولا دلشون میخواد به زور تو قلب بقیه قلب گل...

آدم ها نباید تنها بشن ...

انگار اگر تنها شن ، شیطون میاد سراغشون ...

اون وقته که دیگه یادشون میره خدایی دارن ...

فکرشون رو به هر جایی می فرستن ...

تنهایی ترسناکه ...

خیلی ترسناک ...

کسی که تنها بمونه کم کم می میره ...

کاش آدم ها یادشون بمونه که تنهایی فقط برای خدای بزرگه ...

پس چرا نمیفهمن ؟؟؟

چرا انقدر همه دوست دارن تنها بمونن؟؟؟

قلب گل...

یه وقتایی آدما خیلی عجیب می شن ...

مثلا بدون اینکه کسی رو دیده باشن ، ناخودآگاه دوستش دارن ، بهش اعتماد میکنن ، ... یا حتی عاشقش می شن ...

چرا ؟

چی باعث بوجود اومدن همچین حسی میشه ؟

اینکه حس کنی حالا داری به یه آدم دیگه ای فکر میکنی که تا حالا ندیدیش ؟

شاید حتی اون هم دنبال همین باشه !!!

گاهی آدم ها دنبال " یه آدم دیگه " میگردن ...

اما چطور فکر آدم ها به هم گره می خورند ؟؟؟

قلب گل...

امروز یه روز دیگه س ...

حتما از وقتی خورشید طلوع کرده ، تا همین حالا هزاران برگ از درخت افتاده ...

و هزاران میوه و گل جدید ، تازه شکوفه شدن ...

ما چی ؟

ما یه برگ افتاده هستیم ؟

یا یه شکوفه ی با طراوت که با طلوع خورشید ، چشمانش رو تو این دنیای پر از بدی به روی خالق بی همتاش باز کرده ؟

قلب گل...